Zonder die jaren op de vloer had ik hier niet gezeten, Kimberly Verwoert

Kimberly Verwoert (Roermond) is 25 jaar. Achter haar ligt geen rechte lijn maar een opbouw vanaf nul, persoonlijk als mantelzorger in gevecht met haar eigen hoofd tot iemand met levenslust, en professioneel als iemand die van begeleider doorgroeide naar beleidsadviseur. Een verhaal over de weg van uitvoering naar beleid naar eigen bedrijf, en over wat haar werk oplevert voor de mensen en organisaties die ermee aan de slag gaan.

Wat ervaring aan meerwaarde geeft
"Ik ben nog jong en ik hoor vaak dat mensen daarvan opkijken als ze horen wat ik allemaal al doe. Ik snap die verbazing wel, maar voor mij voelt het niet als toeval. Er gingen jaren aan vrijwilligerswerk aan vooraf, een paar opleidingen en cursussen, en werk op de vloer als begeleider voordat ik de overstap naar beleid maakte. Daar heb ik gezien hoe complex maatschappelijke problemen eigenlijk zijn en hoe zwaar het werk in de uitvoering is. Dan wordt de theorie in een keer helder en besef je hoe kwetsbaar we zijn. Dat is wat ik nu meeneem in mijn werk. Ik vertaal wat ik op de vloer heb gezien naar beleid dat ook daadwerkelijk landt, en naar begeleiding die aansluit bij wat iemand echt nodig heeft, niet bij wat een protocol voorschrijft. Wie met mij werkt, werkt met iemand die het verschil kent tussen een plan op papier en een plan dat in de praktijk overeind blijft."

Terug naar verbinding
"Naast mijn werk als beleidsmedewerker ben ik met mijn eigen bedrijf gestart. Ik begeleid vrouwen die van buiten sterk en ambitieus lijken, maar van binnen voelen dat er meer rust, meer helderheid en meer ruimte mag zijn. Voorbij overbelasting en aanpassen, terug naar hun innerlijke kracht en licht. Het gaat mij niet om nóg een methode of nóg een lijstje, maar om beweging die je ook echt voelt, in hoe je leeft of werkt, of in hoe een organisatie met mensen omgaat. Dit inzicht en deze kennis komen niet alleen uit mijn loopbaan. Het begint veel eerder."

Jonge mantelzorger
En geen ruimte voor mezelf. "Wat weinig mensen aan de buitenkant zien, is dat ik als jong meisje al een zorgende rol had. Ik was een jonge mantelzorger. Terwijl leeftijdsgenoten met heel andere dingen bezig waren, droeg ik verantwoordelijkheid die eigenlijk niet bij mijn leeftijd hoorde. Dat vormt je. Het maakt je sterk en zorgzaam, maar het laat weinig ruimte om zelf gezien te worden. Ik heb lang niet stilgestaan bij wat dat met mij deed. Ik was te druk met zorgen voor de ander. Pas later, toen het stil werd, kwam alles wat ik had weggedrukt naar boven."

Het boek dat ontstond uit mijn eigen gevecht
"Ik heb een dichtbundel geschreven 'Breng me het licht'. Die bundel gaat over het terugvinden van hoop tijdens herstel van mentale problemen, en is geïnspireerd op mijn eigen gevecht met depressie en trauma. Ik benoem dat niet om schokkend te zijn, maar omdat het de waarheid is, en omdat ik weet hoe eenzaam die plek kan voelen. Schrijven is voor mij altijd een uitlaatklep geweest, een manier om te ordenen wat in mijn hoofd chaos was. Dat ik het nu deel, is een bewuste keuze. Ik wil laten zien dat er een weg terug is, ook als het er op een gegeven moment niet meer naar uitziet. Juist daarom vond ik het belangrijk om het wél op te schrijven, en om er mijn naam onder te zetten.

Herkenning
Wat me opvalt is hoeveel mensen zich erin herkennen. Die herkenning is vaak het eerste wat iemand nodig heeft om weer verder te kunnen gaan. Een taboe doorbreek je niet door er hard over te roepen. Je doorbreekt het door het te laten zien, gewoon zoals het is."

Wat ik vrouwen wil meegeven
"Ik zie vaak vrouwen die heel goed zijn in zorgen voor anderen, en zichzelf daarbij als laatste op de lijst zetten. Herstel, in de brede zin, begint volgens mij met de erkenning dat je eigen ervaring, hoe zwaar of hoe klein die ook voelt, waardevol is. Dat geldt voor de vrouwen die ik begeleid, maar het geldt net zo goed voor mezelf. Ik werk vanuit ervaring, niet ondanks ervaring."

Wat kracht voor mij betekent
"Krachtige vrouwen zijn voor mij geen perfecte vrouwen. Het zijn vrouwen die hun scheuren kennen en er toch voor kiezen om zich te laten zien in hun werk, in hun relaties, op papier. Dat is wat ik met mijn werk en met mijn boek probeer te doen. Laten zien dat je vanuit iets moeilijks iets waardevols kunt bouwen. Niet in plaats van het moeilijke, maar mét het moeilijke erbij. Dat is denk ik ook mijn boodschap aan andere vrouwen. Je hoeft niet te wachten tot je 'klaar' bent met je verhaal om ermee aan de slag te gaan. Je kunt ermee werken, terwijl het nog in beweging is."

Ik ben tevreden met dit artikel!